Jan Reniers

Terug naar Interview index

          Een interview van Bas de Bruin met leden van onze vereniging die onder de aandacht 
          worden gebracht. Deze maal even in afwijking op het doorgegeven estafettestokje aan
          Hans Smidt (komt in het eerstvolgende blad aan bod).

          Jan is als vliegbinder en visser in de vliegviswereld van Nederland en zelfs buiten de
          Nederlandse grenzen een bekende persoonlijkheid, minder bekend is het dat hij ook lid is
          van onze vereniging.

          Nu wij hier op 30-06-2003 in Noorwegen op een heel mooi plekje zitten, uitkijkend over de
          meren van Hodalen, leek het mij wel een zeer geschikt moment om Jan te interviewen voor
          ons clubblad.

          Helaas wel zonder het bekende wijntje (krijgen wij vast nog wel van de vereniging
          aangeboden!) maar met vele muggen. En zo zitten wij naast elkaar nog nagenietend van
          een zeer rijke visdag. Gezamenlijk met Maarten, Theo en Paul van de Driesche hebben wij
          vele vlagzalmen, houtingen, baarzen en snoeken gevangen. Deze meren zijn een echte
          aanrader voor de vliegvisser en er is veel over te vertellen maar dat zit in het vat voor een
          volgende keer.

          Ik dacht, hadden wij hier ter plaatse met een goed gevuld glas kunnen klinken na zo’n
          prachtige visdag zomaar met visvrienden vol met zalmpassie uitgeweken wegens droogte
          midden in de Fjellen zo mooi, ach ik draaf door, maar toch. Inspiratie genoeg en als Jan
          eenmaal gaat vertellen over zijn visavonturen en belevenissen behoef je eigenlijk geen
          vragen meer te stellen en kan je al heel snel een boek vullen. Helaas biedt ons clubblad
          geen ruimte en moet ik mij strikt beperken tot het clubinterview.

          Even voor de leden; Wie is Jan Reniers?

          Jan: Ik ben geboren in Breda op 4 november 1942 waar ik nog steeds woon met mijn
          vrouw Hennie en de hond Gijs. Wij hebben 2 dochters.

          Hoe ben je met het vliegvissen in aanraking gekomen?

          Jan: Ik ben 33 jaar geleden met het vliegvissen begonnen. Ik had een visblad gelezen
          waarin een stuk over vliegvissen stond van Ronald Fenger. Later kwam ik Ronald tegen op
          het Veerse Meer en zijn nadat ik hem vaker tegenkwam samen gaan vissen. Ook de
          eerste werpinstructie heb ik van Ronald gekregen.

          Note Bas: Ronald Fenger is een voormalig wereldkampioen casting en bij de oudere leden
          heel bekend. Zeker in die tijd was het heel bijzonder dat een Nederlander zo hoog stond
          aangeschreven in de Vliegviswereld.

          Was er toen geen vliegvisclub in de buurt?

          Jan: Ik ben lid geworden van de vliegvisclub Flying Dutchman. Door de lessen van
          Ronald konden zij mij op het gebied van het werpen niet al te veel meer leren, ik bleef
          wel lid totdat deze vereniging werd opgeheven in 1983. Later kwam ik in België terecht.
          Hier was een aantal gezellige mensen actief op vliegbindgebied die naast het binden ook
          regelmatig met elkaar gingen vissen. Van hieruit ben ik ook instructie gaan geven.

          Heb je het binden zelf aangeleerd?

          Jan: Ja, grotendeels wel en natuurlijk door mijn Belgische vrienden.
          Zij bonden al wat langer en  waren zeer fanatiek in het binden en ik voelde mij daar aardig
          thuis.

          Het binden is behoorlijk gegroeid in de loop van de jaren, waar ben je zoal geweest?

          Jan: Nu dat zijn verschillende shows en flyfairs geweest in onder andere Amerika,
          België, Duitsland, Denemarken en Noorwegen. Bij de diverse shows zijn wij ook
          gezamenlijk met leden van Spijkenisse geweest zoals Sepp Fuchs, Fam. Van de Driesche,
          Rob Vliege en de voormalige leden Christaan Knoop en Piet Weeda.

          Ben je zo bij onze vereniging terechtgekomen?

          Jan: Dat heeft wel met een show van doen gehad, vliegvisclub Spijkenisse
          organiseerde een beurs de Spijkfly. Rob Vliege, de toenmalige voorzitter, heeft mij
          als gastbinder uitgenodigd en later heeft hij mij voor de Visma uitgenodigd.
          De Visma doe ik nog steeds graag. Zodoende ben ik eigenlijk blijven hangen.

          Je vliegen zijn inmiddels over een groot deel van deze aardbol bekend
          geworden evenals het gebruik van palinghuid in je vliegen, hoe is die
          bekendheid gegroeid?

          Jan: Dit is natuurlijk ontstaan op de shows maar ook zijn mijn vliegen beschreven
          in boeken van bekende binders zoals Paul Smookler, Bob Veverka,
          Thomas Vinger en door diverse publicaties in bladen als het VNV, Beet,
          Flyfishing & Flyting, Flydressing en de Fliegenfischer.

          Nu even naar het vissen, je vist graag, kan je wat over je favoriete
          visactiviteiten vertellen?

          Jan: Ik vis heel graag in de polder, op roofblei in de Biesbosch, op zeebaars
          aan de kust en natuurlijk kom ik graag op het Veerse Meer en het Oostvoornse Meer.
          Verder ga ik graag naar de Ardennen toch wel om de 2 weken als het uitkomt en ik
          vis dan op vlagzalm, barbeel, beekforel en sneep. Ik zit ook nog zo’n 3 maal per
          jaar in Denemarken om op Zeeforel te vissen.

          Vis je in Denemarken alleen op Zeeforel?

          Jan: Als ik er 2 weken ben dan vis ik ook op de rivieren zoals de Skern Å en de
          Konge Å.

          Je gaat toch ook al lang eenmaal per jaar op zalm vissen zoals dit jaar?

          Jan: Ja, ik vis al 19 jaar onafgebroken op zalm, de laatste 5 jaar met de Daltons
          (Fam Driesche) op de Gaula. (en zo nu en dan komt nog een zekere de Bruin langs red.)

          Hoe gaat dat? Ups en Downs?

          Jan: Ja dat is zeker, de laatste 10 jaar is het goed gegaan met name op de Gaula,
          alleen dit jaar is het niet zo goed in verband met de waterstand. Maar ja dat is zalmvissen,
          het is een harde sport.

          Wat is je zwaarste zalm?

          Jan: Een van 13,5 Kg, die heb ik op de Tee in Schotland gevangen, mijn grootste in
          Noorwegen woog 12 Kg en de grootste in Denemarken op de Skjern woog 8,5 Kg.

          Je bent ook nog gaan gidsen?

          Jan: Dat was met een groep in Schotland, wij hebben op zee gevist op Polak en
          Makreel en in de rivieren op Zalm, Bruine Forel en Zeeforel.

          Was dat leuk om te doen?

          Jan: Ja, dat is zeer leuk, je gaat met een groot aantal mensen om van ervaren
          vliegvissers tot beginners, ook hier leer je weer veel van.

          Wat vind je van de huidige activiteiten van de vereniging?

          Jan: Door allerlei andere activiteiten op vliegvisgebied ben ik niet altijd in de
          gelegenheid om te komen. Ik vind Spijkenisse altijd gezellig waar ik graag met
          plezier naar uitkijk als ik kom binden. Als de gezelligheid goed is komt de rest
          vanzelf. Het bindprogramma zit goed in elkaar. Ik kom bij veel clubs in Nederland
          maar bij Spijkenisse is toch duidelijk meer ervaring op het gebied van binden en
          werpen, dat heeft geen enkele vereniging. Er zijn genoeg instructeurs waarvan de
          vliegvissers een hoop kunnen leren. De instructeurs geven iedereen de nodige
          aandacht zonder geheimen en poespas.

          Wat vind je nog vermeldenswaardig?

          Jan: Via het binden en het vissen werd ik op gevraagd om mee te werken aan een
          Belgische Video promotie over Nieuw Zeeland. Dat werd dus 6 weken filmen, 3 in het
          Zuiden en 3 in het Noorden. Er zijn vele mooie vliegvisplaatsen in de wereld maar die
          grote Bruine en Regenboogforellen in Nieuw Zeeland zal ik niet snel vergeten. Het is
          voor mij nog altijd de top, je hebt er gigantische vrijheid in een werkelijk schitterende
          omgeving. Als de eeuwige jachtvelden eruitzien zoals Nieuw Zeeland dan mogen ze mij
          er later naar toe sturen.

          Nu Jan zoals je verteld over Nieuw Zeeland lijkt het mij ook geweldig om daar eens te
          mogen vissen, maar laat die eeuwige jachtvelden voorlopig maar zitten. Wij hopen dat je
          nog vele Visma’s en bindavonden voor ons mag komen verzorgen. Jan heel er bedankt
          voor dit bijzondere interview in deze prachtige omgeving, het zit erop en de zon zakt
          al achter de bergtoppen het wordt nu wel hoog tijd voor een borrel!