Ton Plijnaar

  Terug naar Interview index

Interview Ton Plijnaar vrijdag 11 mei 2007

Hans:
Omdat de interviews die onze voorzitter Bas de Bruin in het verleden met sommige van onze leden had, op een laag pitje is komen te staan i.v.m druk druk druk, heb ik maar besloten om dit in het vervolg op me te gaan nemen.
Als eerste wilde ik Ton Plijnaar nog snel een interview ontfutselen.
Ton vertrekt binnenkort naar Canada, maar daar laat ik Ton liever zelf over praten.

Op het moment van dit interview zitten ik en Ton aan een tafeltje achterin ons clubgebouw, het is die avond weer gezellig druk en een ieder doet zijn ding en heeft het duidelijk naar zijn zin. Zo ook Ton Plijnaar geboren in september 1956, zijn wieg stond in de wijk Spangen (R’dam). Als kleine jongen van zes jaar was hij al vaak aan het water te vinden, samen met zijn Opa en Oma die een boot bezaten op de Nieuwkoopse plassen. Daar leerde hij de fijne kneepjes van het vissen met een dobber, gek genoeg viste hij vaker met zijn Oma dan met zijn Opa. Opa zal ongetwijfeld voor de broodnodige boterhammen op de plank hebben gezorgd zodat Oma uiteindelijk meer tijd had voor Ton. Zo bracht hij vele uren door aan de ´´Ziende´´ een poldergang in de buurt van de Nieuwkoopse plassen. Zijn liefde voor het vissen is zoals bij velen onder ons nooit meer weggegaan.

Hans:
Ik vroeg Ton hoe hij met het vliegvissen in aanraking is gekomen.

Ton:
Ik zal een jaar of zestien/zeventien geweest zijn en in die tijd was ik bijna elke weekeind aan zee te vinden om daar de bonken lood richting Engeland te smijten. Door de week viste ik met de vaste stok in de polderwateren. Mijn Opa had om eens wat uit te proberen een complete vliegvis uitrusting gekocht, hengel, reel, lijn en vliegen. Helaas lukte het hem niet hiermee om te gaan, laat staan vis te vangen. Hij heeft toen het set aan mij cadeau gedaan. Vanaf dat moment was ik bijna alleen nog maar met de vliegenstok aan het water te vinden. Mijn spullen kocht ik meestal bij Ronald Fenger, in die tijd een zeer bekende visser/vliegvisser, daar ben ik uiteindelijk ook begonnen met een cursus vliegbinden, gegeven door Frits Burger. Later toen ik in Rotterdam Zuid woonde kwam ik geregeld bij Ben Pont, misschien wel de nestor van het nimfvissen op groot water.

Hans:
Hoe lang ben je al lid van vvcs vroeg ik hem.

Ton:
Ik ben lid sinds 1984 in die tijd waren bekende mannen zoals bijv, Bas Verschoor en Nico Slingerland zeer geregeld op onze clubavonden aanwezig. Van deze vliegvissers/binders heb ik veel geleerd en afgekeken.

Hans:
Hoe heb je jezelf ontwikkeld tot de vliegvisser die je nu bent?

Ton:
Ik ben bijzonder fanatiek in alles wat ik doe of het nu een splitcane hengel bouwen is, of een full-dressed zalmvlieg, alles moet kloppen bij mij. Ik vind een zalmvlieg binden het ultieme vliegbinden, ik kan bijv. zomaar twee uur bezig zijn met de body van zo’n vlieg, het moet echt volledig naar mijn zin zijn voordat ik dan weer een stap verder ga. Met het juiste materiaal werken vind ik ook zeer belangrijk, ik wil daar zo min mogelijk concessies in doen. Voor wat betreft het vissen, ik kan melden dat ik me meer en meer ben gaan richten op het zalmvissen. Mijn eerste buitenlandse vistrip was in 1978 naar de Kyll, voor vele een zeer bekende stroom in de Duitse Eifel. Tijdens iedere vakantie kwam er wel weer een rivier bij waar ik op forel dan wel vlagzalm viste. Op een gegeven moment kwam ik in aanraking met het vissen op zalm en tja dan ben je eigenlijk verkocht. De laatste jaren vis ik bijna uitsluitend in het buitenland, en je raad het al indien ik de kans krijg op zalm.

Hans:
Wat is jouw specialiteit op het gebied van vliegbinden?

Ton:
Ik heb me altijd heel breed opgesteld ten aanzien van het binden, ik vindt eigenlijk alles wel leuk om te binden zeker voor wat betreft de echte visvliegen. Om een voorbeeld te noemen waar ik me in gespecialiseerd heb vindt ik moeilijk.
Maar als ik er over nadenk kom ik toch bij de zalmvlieg uit, en dan in het bijzonder de hair-wing zalmvliegen.

Hans:
Uiteraard kan ik niet om de vraag heen, Ton je vertrekt binnenkort naar Canada, wat heeft je doen besluiten om deze stap op jouw leeftijd te zetten?

Ton:
Ik heb vanuit mijn kindertijd al het gevoel gehad om te emigreren, waar dat gevoel vandaan komt weet ik niet. Het zit gewoon in me om mijn horizon te verbreden. De laatste 10/15 jaar is het gevoel voor emigratie alleen maar sterker geworden, niet omdat het hier slecht is of iets dergelijks. Ik heb een goede baan en leef een prima leven,en ik hecht best wel aan het systeem in Nederland. Maar als ik in Canada op vakantie ben heb ik het gevoel dat ik er thuis hoor. Ik heb er inmiddels een aardige vriendenkring opgebouwd en heb zeer regelmatig contact met ze via mail en telefoon. Verder hou ik best van avonturen, hoewel ik mijn vertrek uit Nederland niet als een echt avontuur zie. Waarom ik dit niet als een avontuur zie? Ik weet zeker dat ik daar ga slagen, juist omdat ik zo fanatiek en gedreven ben. Januari 2005 ben ik trouwens begonnen met het aanvragen van een visum en nu is het dan bijna zover. Eind Juli of Augustus van dit jaar, gaat als het allemaal klopt mijn lang gekoesterde wens in vervulling. Vancouver Island wordt zover als ik nu kan kijken mijn nieuwe thuishaven en in de toekomst is er misschien de kans dat ik er ga gidsen op de rivieren waar ik tijdens de afgelopen vakanties zelf gevist heb.


Hans:
Wat vind je van de club zoals die nu is?

Ton:
Ik vind de club een bijzondere club binnen Nederland, er zijn denk ik niet veel clubs waar zoveel knowhow aanwezig is. Binnen deze club vindt je zeer beslist binders en werpinstructeurs die tot de top van Nederland behoren. Deze club is uitgegroeid tot een club met allure.

Hans:
Wat vindt je nog vermeldenswaard?

Ton:
Ik hoop dat de club de weg die ze is ingeslagen vast kan houden, met instructeurs die het leuk blijven vinden om hun kennis over te dragen aan de leden. Ik kan er van genieten dat op een avond zoals deze 41 leden aanwezig zijn en ze ook allemaal met iets bezig zijn op vliegvis/bind gebied. Zoals ik al vertelde ben ik altijd enthousiast geweest in alles wat ik doe en nog ga doen, ik hoop dan ook dat de anderen er net zo tegen aankijken, (vlieg)vissen is tenslotte een geweldige hobby cq. passie. Ik blijf lid van de club om binding te houden met deze bijzondere mensen waar ik met veel plezier aan terug zal denken. We hebben sinds kort een vernieuwde website met een forum, waar ik dan af en toe wat over mijzelf zal plaatsen.

Hans:
Ik wil je bedanken voor dit interview.
Namens de hele Vliegvisclub Spijkenisse wil ik je heel veel geluk en voorspoed toewensen in het verre Canada.
Ik weet zeker dat er in de toekomst clubleden zullen zijn die jij gaat gidsen op die prachtige rivieren waar jij je hart aan hebt verpand.

Hans Teunisse